Sterke stikken

  Cees van Dijk, winkelman yn Dearsum en toen yn 1928 in handige jong keardel, sprong moarns om 5.15 oere oan de hals ta yn de feart. Mar troch dat er der wer sa rap t wie en yn in sucht de boppeklean tstrpte bleauwen de nderklean droech, sa stiet it yn it lde ferslach fan Hinne Koldijk.

Douwe v.d. Ploeg komt as lste oan boat foar Blookertiid de twadde dei dat we yn de Ynthema feart lizze by De Gaastmar. Mei de wurden 'Ik hie hjir krekt noch 4 flak foar de boat,' brekt der in algehiele konsternaasje t. No is it fansels ek wol wat; 7 betfte aaisikers oan boat en foar de glzen lizze 4 yn in nst. Jouke  seit: 'Wer hast se.' Douwe: ‘Ik ha se efkes foar jim lizze litten, kin jim se ek  efkes lizzen sjen.' Germ leaut it net en wol mei Douwe wedzje om in knaak, wat oan giet. Dan de hiele klup efter Douwe oan nei it nst. ‘No Germ,' seit Douwe, 'der lizze se.' ‘Ja,' seit Germ en lkt de beurs en jout Douwe syn knaak. ‘Dan binne it no dines,' seit Douwe. Germ pakt se op; 3 fan hout en ien tblaasd, de earste deis al troch ien fan de oare leden dr yn it nst lein.

G
erm Koldijk sjocht altyd in moaie hij by de boat. Wr't we ek lizze, altyd in hiel ferhaal oer sa’n hij dy’t beslist in ljip hat mei in nst fol aaien. Sa ek dy hij fan plastik troch ien fan de leden nachts op de wlskant set.

It wie by de Bombrekken nder Aldegea wr’t Bart en Germ in hij stean seagen, sa  noch nea sjoen!  'We dogge efkes tiid, sei Germ en gean  efter de hikke sitten.' Hoewol dat tsjin Bart syn natuer yngie jouwe se har del. Dr komt in ld roek oan en giet boppe op ‘e naald fan it lde boerespultsje sitten. Mar dr komt dy hij oanstoarmjen, feecht die roek fan de naald de foarsten en pannen kamen del. Germ en Bart sykje. Net fine wer efter de hikke. Wer dy roek oer it ln de hij der efter oan troch in pear lde beammen de deade takken kamen by sek fol del. Sykje , se doarsten de iene foet hast net foar de oare te setten, mar net finne kinne. Wer efter de hikke, se waarden der hast gek fan. En no krigen se noch ris it gelok mei, want de raam dy’t noch by de skiep rn kaam blykber te ticht by ’t nst. De hij spot fan de wleker f en knalt de raam lyk foar de kop. De raam t ‘e tiid. En hoewol Germ en Bart no krekt wisten wr’t it nst lei, bin se der net hinne west.

Us skippers warre harren ek altyd o sa.  Benammen de earste jn witte se fan ynnimmen. Sa ek dizze jn, skipper it heechste wurd en drmei in droege kiel, dus smarre. En neidat er alle ferskes t syn paadfynderstiid songen hat, sterk ndersteund troch de oare leden, rekke er nei bten. No leine we foar in stek mei seis trieden stikeltried en dat wie mei de skipper in minne kombinaasje. Hy rekke dan ek sa fst as in hs, moast nedich pisje en  woe lit we it sa mar sizze ek noch efkes sjen wat er iten hie. ‘Lit my hjir oars mar stjerre murmel er' doe’t wy al 20 minuten dwaande wienen om him snder al te folle skea los te krijen. Doe’t der dan lang om let, bleek en kld yn boat kaam, frege ien hoe is it mei de skipper? Hy hat him doe noch ien kear opskerpe en mei lde heldere stim ferkundiger dat der moarnier om 10 oere in preek hlde soe yn de Gaastmar. Wy binne de oare moarns allegearre it fjild yn gien. Skipper sei  doe’t we om tolve oere oan boat kamen dat der goed folk han hie yn 'e tsjerke en dat lde wyfkes sa gld hienen fan syn moaie preek dat se mei lde klonje by wosken wurde moasten.